فولاد ضدزنگ (استینلس استیل)  چيست؟

پیر بارتیه مهندس فرانسوی در سال 1821 ، مشاهده کرد که با افزایش مقدار مشخصی کروم به آهن، سفتی و مقاومت به خوردگی اسیدی آن بسیار افزایش می یابد . در 1909 لئون گویله و آلبرت پورتوین بطور مستقل درفرانسه ریز ساختار آلیاژ های Fe-Cr و Fe-Cr-Ni را بررسی کردند.

آلیاژهای فولاد زنگ نزن به علت داشتن مقاومت بالا نسبت به خوردگی یکی از پر کاربردترین مواد درمهندسی است.فولادهای زنگ نزن گروه وسیع و گسترده ای ازآلیاژهای ویژه اندکه بیشتر برای مقاومت دربرابر خوردگی توسعه یافته اند.ازجمله ویژگیهای ممتازبرای این دسته ازآلیاژها شکل پذیری عالی ، چقرمگی زیاد دردمای اتاق و دمای پایین و مقاومت خوب دربرابر پوسته شدن ، اکسایش و خزش دردمای بالا می باشد که خواص خود را نیزتادماهای بالا حفظ می کنند.

فولادهای ضدزنگ Stainless Steel جزء دسته فولادهای آلیاژی حاوی مقادیر قابل توجهی کرم می باشند. حداقل عنصر کرم متعارف دراین دسته ازفولادها 11 % می باشدو برای اینکه آلیاژهای آهنی خاصیت زنگ نزنداشته باشند میزان کرم درآنها نباید کمترازاین مقدارباشد. عنصر کرم موجب می گردد فولاد خاصیت ضدزنگ داشته باشد.

علاوه بر کرم ، عناصرشیمیایی دیگری نیز درترکیب فولادهای ضدزنگ بکارمی روند که ازآن جمله می توان به مولیبدن ، نیکل اشاره نمود. نیکل عمدتا" موجبات انعطاف پذیری و فرم پذیری را درفولاد ضدزنگ باعث می گردد.